به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری فارس، درست فردای مسابقات جهانی پاتایا و بعد اوت کردن کیانوش رستمی که در حقیقت هت تریک اوت او را در رقابت های بین المللی کامل کرد، سالار بازنده ها مدعی شد که اگرچه ناکام بوده و اوت کرده اما می خواهد شانس خود را در گزینشی سوییس امتحان کند. تورنمنتی با درجه سیلور که حدودا یک ماه بعد از رقابت های قهرمانی جهان برگزار می شود.

رستمی که امتیازات رقابتهای جهانی را در عین ناباوری از دست داده بود، برای ماندن در دایره منتخبین المپیکی نیاز به حضور در یک تورنمنت گزینشی دیگر داشت. از همین جهت بحث سوئیس را وسط کشید اما نمی دانست که فرصت رجیستر و ثبت نام در این تورنمنت به اتمام رسیده و عملا فرصتی برای حضور ندارد.

از همین رو در همان پاتایا دست به دامن تاماش آیان رئیس فدراسیون جهانی شد و با حالت تضرع در کنار میز آقای رئیس از او خواست تا به وی مجوز حضور در مسابقات سوئیس را بدهد. خواسته ای که رئیس IWF به شکل تلویحی با آن موافقت تلویحی کرد اما خود او می دانست که عملا این کار انجام شدنی نیست. موضوعی که بعدتر در نامه های رسمی به فدراسیون و کمیته ملی المپیک کشورمان به طور صریح، اعلام کرد و حضور رستمی را در این رویداد را منتفی دانست.

با این وجود، کیانوش تاییدیه‌های بدون سند و چندگانه را مستمسکی برای زیاده خواهی کرد و از همان لحظه با مصاحبه های رنگارنگ و مسلسل وار فدراسیون را در منگنه گذاشت تا با درخواست وی برای حضور در مسابقات سوئیس موافقت کند.

در طول این مدت علی مرادی رئیس فدراسیون کشورمان که از قوانین و مناسبات حاکم به وزنه برداری جهان به خوبی آگاه بود، بارها و بارها صراحتا تاکید کرد که کیانوش هیچ شانسی برای حضور در این رقابتها ندارد اما رستمی دوباره همان مسیری را انتخاب کرد که پیش از بارها و بارها در آن رفته و در آن مغموم شده بود. خودرایی و خودکامگی همان اشتباهیست که کیانوش در تمام این سالها مرتکب شده و البته نتیجه اش را با ناکامی محض گرفته اما ظاهرا هنوز متنبه نشده و دست بردار نیست.

پافشاری ها و اصرار او سبب شد تا فدراسیون وزنه برداری برای دلخوشی آقای سالار یک بار دیگر شانس خود را امتحان کند و با نامه نگاری از طریق کمیته ملی المپیک خواستار حضور خارج از برنامه کیانوش رستمی در مسابقات سوئیس شود؛ نامه ای که پاسخش از ابتدا مشخص بود؛ یک نه قاطع!

با این حال رستمی باز هم قانع نشد و مثل همیشه با خودخواهی از رئیس فدراسیون خواست تحت هر شرایطی زمینه سفر او به سوئیس را مهیا کند؛ سفری بی بازگشت و بی نتیجه که هیچ عایدی نداشت. در نهایت علی مرادی برای اینکه غرور و شخصیت قهرمان از اسب افتاده وزنه برداری بیشتر از این خرد نشود، با این سفر بی نتیجه موافقت کرد.

کیانوش از همان لحظه نخست سفر با بوق و کرنا کردن و سر و صدا در شبکه های اجتماعی ادعا کرد که در سوئیس آب رفته را به جوی بازخواهد گرداند و با همان ادبیات همیشگی از جبران مافات و درخشش در سوئیس صحبت می کرد در حالیکه این وعده ها جملگی پوچ بود. چه آنکه در فاصله ۲۴ ساعت مانده به این رقابتها آدامفی مدیر اجرایی فدراسیون جهانی تاکید کرد رستمی هیچ شانسی برای حضور در رقابت های گزینشی در سوییس ندارد و هیچ امتیازی برای او در نظر گرفته نخواهد شد.

بدین ترتیب مشخص شد که کیانوش روی احتمالات پوچ حساب باز کرده بود. یک سفر توریستی بی خاصیت به سوئیس که از ابتدا مشخص بود هیچ عایدی نخواهد داشت. یک سراب بزرگ که پایان رویاهای او برای المپیک ۲۰۲۰ توکیو بود.

حالا رستمی باید با حسرت از خانه تماشاگر رقابتهای وزنه برداری المپیک توکیو باشد. ستاره سوخته ای که در ریو با شایستگی طلا گرفت و یکی از ستاره های مسابقات بود، در این ۴ سال به اندازه ای به بیراهه رفت که حالا تنها باید تماشاگر المپیک باشد و با حسرت تخته توکیو را نظاره کند.

انتهای پیام/س